Bakma bana öyle,gözlerin değdiği yeriçimde ince bir sızıya dönüyor.
Bir deniz kabarıyor usulca,ben kıyısında bekleyenyorgun bir yalnızlık oluyorum.
Her bakışın,kalbime düşen serin bir gölge gibi...
Kırmıyor beni,ama susturuyor.
Bir söz var içimde,dudaklarıma kadar gelipgeri dönen—“nefesim ol” demiyorum,çünkü bazı duygular söylenince eksilir.
Yine de,yüreğinin bir köşesindeküçük bir yer açsan bana,bir anlığına sığınsam...
Başımı huzuruna bıraksam,zaman yavaşlar belki,gece incelirve ben,hiç incinmeden dinlenmeyi öğrenirim.
Uyutsan beni...
Bir rüya gibi değil,bir iç huzuru gibi.
