Sen bak dedikçeben çoktan düştümo bakışların içine.
Kendime yürümeye çalıştımama her adımdasana çıktım.
Yüzünün çizgilerindekendime ait izler buldum,sanki senbeni benden önce yaşamış gibiydin.
O derin bakışların var ya...Sadece seni anlatmıyor,beni de saklıyor içinde.
Ben artık kaçmıyorum.Ne kendimden,ne senden.
Yüreğimi koyuyorum önüne,bir soru gibi değil,bir cevap gibi.
Al...Çünkü ben çoktan verdim kendimi sana,fark etmeden.
Senin o sessizliğindedinlenmek değil derdim,orada kalmak...
Orada var olmak.
Ve dudakların...
Yarım kalmış cümle değil artık,benim tamamlanmak istediğim yer.
Şimdi ben söylüyorum:Bak bana...İçine değil,bana bak.
Çünkü ben,senin bakışlarında bir yer değilim artık—ben,o bakışların içinde atanyüreğim.
Ve eğer susarsan...ben konuşurum.
Eğer kaybolursan...ben bulurum.
Ama eğer gidersen—işte o zamangerçekten viran olurum ben.
