Dünya,cam bir vitrin gibi bakar bana—ışığıma değil,yansıyanıma inanır.
Bir gölge yeterhüküm vermesine,bir anlık parıltı...kim olduğumu sanır.
Bir bakış,bir tanım—güzel yüz,çirkin yüz...
Hepsi geçici,hepsi dışarıda.
Ben iseiçimde başka bir aynaya dönerim—orada ne yüzüm varne de suretim,yalnızca hissettiğim kadarım...
Ve oradagerçeğim.
