Kitaptan · Sayfa 33

Alaca Karanlık

Ses kaydı yakındaHülya Kazi okuyor
—

Deniz,geceyi içine çekerken,ben de susturduğum bütün cümleleriyüreğimin dibine batırıyordum.

Ufuk dediğin şeybazen yalnızcainsanın kendine yetişemediğibir çizgidir.

Deniz ne kadar derinse,insanın içi deo kadar sessiz oluyor meğer...

Çünkü bazı fırtınalardalga yaratmaz;sadece insanın içindeağır ağır büyür.

Teknenin burnunda dolaşan halatlar gibidüğüm düğümdü kalbim.

Çözülürsem kaybolacak,susarsam batacaktım.

Ve alaca karanlıktadenizle göz göze geldim o gece...

İkimizin de derinliğiuzaktan anlaşılmıyordu.

Hülya Kazi
0:00