Dedim ya...Bir yürek var sende—
kendine sakladığın bir bahar gibi,dokunulsa dağılacak sanılanama her mevsimi içinde taşıyan.
Huzur var o yürekte,huzurun içinde ince bir sızı,sızının içinde eski bir yangın...
Ve tam ortasında,kimseye söylemeden yaktığınışıl ışıl bir merhamet.
Ben seni oradan tanıdım, kadın.Söylediklerinden değil,sustuklarının gölgesinden.
Çünkü ben deyarım kalmış cümlelerin adamıydım—omuzlarımda suskunluk,gözlerimde geç kalmış vedalar.
Sen geldin...
Bir isim gibi değil,bir anlam gibi yerleştin içime.
Ve ben ilk kezkendime rağmen sevdim seni,kendimden geçmeden.
Şimdi biliyorum—bazı kalpler birbirine dokunmaz,birbirinde çoğalır.
Eğer bir günkendi içinin karanlığında kaybolursan,ben orada olacağım...
Senin yüreğinde bıraktığım iz gibi değil,seninle birlikte atanbir sessizlik gibi.
Çünkü artık,bu dünyada huzurbir yer değil...
Senin kalbinin içidir.
