Öyle baktım işte...
Ne meydan okudum,ne de geri çekildim.
Dudağımın kıyısındayarım bıraktığım bir cümle vardı.
Anlayan,gülümsediğimi sandı.
Oysa bensadece sustum.
Biraz kadın,biraz çocuk,biraz da kimsenin bilmediğio tarafım...
Gözlerimde“hadi bakalım” diyenbir şey vardı.
Ne anlatmaya niyetim vardı kendimi,ne de anlaşılmaya acelem.
Çünkü bazı kadınlaren çok sustuklarında konuşur.
Ve bazı tebessümler...Gülmek için değildir.
