Issızlığımda sevdim seni.
Ruhumun dinginliğinde,adını usulca söyledim.
Mevsimleri unuttumsenin gözlerinde.
Bir ırmak gibi aktın içimden;ne sesin gürültüydü,ne sessizliğin eksiklik.
Dokunduğun her yerdeiçimde yeni bir mevsim yeşerdi.
Belki de seni değil,sende bulduğum huzuru sevdim.
Çünkü bazı insanlar,kalbe gelmez...
Ruhun en sessiz kıyısından geçer.
