Ben biraz mimozayım.
Uzaktan bakıncanarince bir bahar dalı gibi dururum.
Dokunsalar kırılacak,rüzgâr esse savrulacak sanırlar.
Yanılırlar.Çünkü benkışı görmüş bir dalım.
Soğuğun nasıl içe yürüdüğünü,rüzgârın insanı nasıl sınadığını bilirim.
Ama yine devazgeçmem açmaktan.
Ben biraz mimozayım.Narinliğimden utanmam.Ama kimse bunuzayıflık sanmasın.
Çünkü bazı çiçekleren sert rüzgârlara rağmenbaharı taşır dallarında.
Bir kadın gibi.Sessizce direnen,köklerini toprağa daha derine salan,kırıldığını sandıkları yerdeyeniden filiz veren.
Ve bir sabah,sarı bir ışık dolar dallarıma.
Herkes bahar der buna.Oysa bazı baharlarmevsimlerden değil,yenilmeyen kadınlardan doğar.
