Gökyüzünü ararken,bir yaprağındüşüşünü kaçırmışım.
Denizi dinlerken,kıyıya vurantek damlanınadımı bildiğini unutmuşum.
Rüzgâr,her günaynı yerden geçmiş.
Ben,hep başka mevsimleri beklemişim.
Meğer...Hayat,büyük kapılar açmıyormuş.
Sessizce,eşiğinde bekliyormuş.
Ve insan,dünyayı değil;bir çiçeğin içindekibaharı görebildiği kadaryaşıyormuş.
