Benim de tek gözlüdevleri vardı masallarımın.
Kırmızı Başlıklı Kız’laormanda kaybolmuşluğum,uyku tadında dinlediğimmasallarım...
Benim de çelik çomakoynanmışlığım vardı.
Atlı karıncaya binmişliğim,körebe de ebe olmuşluğum,
Pamuk Prenses’lecadıdan elma yemişliğim.
Çocuklar, beni de alın;ben de güzel oyunlar bilirim.
Yıllar oldu, çemberim kırıldı,topacım kayboldu,cebimde bilyeler...
“Bir varmış bir yokmuş”labaşlayan masallarım unuttu beni.
Kiraz dallarında uyuyan perilerçocukluğumu da alıp kayboldular.
Beni de alın, çocuklar!
