Yüreğime çöken kadim hüzün,bir sığınak gibisusmayı öğretti bana.
Senin gidişinbir eksiklik değil,bir suskunluk oldu.
Kumsalda senden kalan tek iz,dalgaların silemediği yalnızlık;gelmeyecek bir adım,duyulmayacak bir ses.
Ben hâlâo sessizlikte seni dinliyorum.
Sığınağımda yankılanıyor eski kelimeler—bir zamanlar sevdayla doluydu her biri.
Artık içimde sessizlik konuşuyor:her harfi bir yara,her suskunluk içime akıyor.
