Ben Balkan’ın türküsüyüm,Göçle serpilen, direnişle kök salan.Mirasım, atalarımın içinden yürüyen bir ruh...Sadece savaşla değil, umutla her sabah yeniden doğanım.
Taş sokaklarda yankılanır halkımın direnci,Çınar gibi eğilmeyen ama rüzgâra duyarlı.Toprağa eğildikçe büyür içimizdeki ses,Birlikte örülmüş günlerin sessiz kahramanlarıyız biz.
Her ter damlası usulca bir bayrak gibi dalgalanır,Sabırla örülen zamanın özetidir yaşamımız.Aydınlık, köklerimizin içten ışığında saklı...Kalemden değil, yürekten yazılan bir hikâyedir bu.
Yorgun ellerde taşırız sessiz bir gücü,Sabahın erken saatlerinde yoğrulur irademiz.Burada insan, kalbiyle yürür günü...Ve biz, emeği anlam kılan bir halkız.
Ben geçmişin sesiyim,Sessiz topraklardan yürüyen bir varoluşum.İnsan olmanın inceliğiyle,Emekten doğan bir şiirim ben.
