O kız çocuğu büyüdü artıkAma elleri hâlâ avucunu arıyorDizlerine koşmadı hayli zamandırİçi hâlâ senin sesinle uyuyor.Çocukluğum bir şeffaf çiçek gibiSenin o bahardan örtünSabahları hâlâ aydınlatır içimiSofrada bekleyen gülüşün.Düştüğümde değilSesinle doğrulduğumda anladım seniBir kız çocuğunun omurgasıydımSevgin dimdik yürüttü beni.Senin yanında korkmadım hiçSensizliğin ihtimalinden ürktümKalbimde hâlâ çocuk olan benSenin sevgine yaslanarak büyüdüm.
