Yağmurun usul sesiyle,Yürüyüp geçeceğim sokaklardan.Aynı ateşte yanmayan yüzlereTebessümle bakacağım.
Tenhamda sessizce soluklanacağım belki...Ve dertler de sadeleşecek içimde,Hafifçe sızlayarak geçip gidecekler.
Yüreğimde sakladığım düşlerleKendi içime şarkılar mırıldanacağım,Sevgiyle yaklaşacağım insanlara,Bir yüreğe konuk olmayıVe orada zarifçe ağırlanmayı öğrenecekler.
Merhametin, umudun ne kadar sessizolabileceğini belki...
Sustukça derinleşen bir deniz gibi,Yüreğim alabora olacak bazen.
Ama hep yıldızlara doğru bakacağım...Kalbim yavaşça sevdayla dolacak.
Yaşanmış hayattan geriyeÇocuk gülüşleri bırakacağım sadece,
Ve sonra,Yüreğimi rüzgâra teslim edipSessizce gideceğim...
